نمی دانم چرا ، کجا ، تا کی ، برای چه ، ولی رفتی بی آنکه به فکر غربت چشمان من باشی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
گفتی دوستت دارم و من به خیابان رفتم ... فضای اتاق برای پرواز کافی نبود
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چقدر سخته
دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه بدی که
یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
کاش تو چایی بودی و من قند ، من خودمو فدات می کردم تا تو تلخی زندگی رو احساس نکنی
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
می توان پر کرد فاصله هایی بلـند را با یک پیام ساده و کوتاه...
کافیست بنویسی : دوستت دارم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دوستت دارم ، این تعارف نیست زندگی من است!
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
نظرات شما عزیزان:
|